×

27 października 2015

ZARZĄDCA DROGI JAKO PODMIOT ZOBOWIĄZANY DO USUNIĘCIA I UTYLIZACJI PADŁEGO ZWIERZĘCIA

Zgodnie z art. S ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, obowiązek utrzymania czystości i porządku na drogach publicznych ciąży na zarządcy drogi. Jednak, aby ustalić zakres czynności wchodzących w skład opisanego obowiązku należy odwołać się do treści art. 3 ust. 2 pkt 15 ww. ustawy, z którego wynika, iż w skład czynności związanych z zapewnieniem porządku na drogach wchodzi w szczególności zbieranie, transport i unieszkodliwianie zwłok bezdomnych zwierząt lub ich części. Zgodnie zaś z treścią art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt przez określenie "zwierzęta bezdomne" rozumie się zwierzęta domowe lub gospodarskie, które uciekły, zbłąkały się lub zostały porzucone przez człowieka, a nie ma możliwości ustalenia ich właściciela lub innej osoby, pod której opieką dotąd trwale pozostawały.

Jak wynika z powyższego, do kategorii zwierząt bezdomnych nie zaliczają się zwierzęta wolno żyjące (dzikie), które w myśl art. 4 pkt 21 ww. ustawy są zwierzętami nieudomowionymi, żyjącymi w warunkach niezależnych od człowieka. Już z samej treści wymienionego przepisu można wywnioskować, iż odpowiedzialność za usunięcie zwłok zwierząt z dróg publicznych nie obejmuje zwierzyny łownej. Wprawdzie w przepisie art. 3 ust. 2 pkt 15 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zawarte jest wyrażenie "w szczególności", co mogłoby prowadzić do wniosku, iż zakres wskazany w tym przepisie obejmuje także zwierzynę łowną. Wskazać bowiem należy, iż zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. prawo łowieckie zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu Państwa, przy czym, zwierzyna padła nadal jest własnością Skarbu Państwa. Powyższe wywieść można z przepisu art. 15 ustawy prawo łowieckie, który reguluje postępowanie w razie nielegalnego pozyskania zwierzyny, w tym zwierzyny padłej z różnych przyczyn,

W konsekwencji koszt utylizacji zwłok zwierzęcia łownego powinien ponosić podmiot, którego własność ono stanowi i to niezależnie od okoliczności zgonu zwierzęcia. Poza tym, powódka błędnie utożsamia odpowiedzialność zarządu dróg wojewódzkich związaną z usunięciem znajdującej się na pasie drogi martwej zwierzyny z pokryciem kosztów usunięcia zwłok i ich utylizacji.

Za przyjętym rozwiązaniem przemawia także treść ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, w której zawarta jest definicja posiadacza odpadów. Domniemanie prawne, wedle którego władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na powierzchni nieruchomości znajduje zastosowanie tylko wtedy, gdy nie jest możliwe wskazanie podmiotu faktycznie władającego odpadami - a więc innego posiadacza odpadów. Istotne zatem jest nie tyle to, kogo możemy nazwać posiadaczem odpadów, ale to komu możemy przypisać odpowiedzialność za ich los. Tymczasem, w świetle powyższych okoliczności, podmiotem tym będzie Skarb Państwa. Padła zwierzyna łowna stanowi własność Skarbu Państwa, zatem bez wątpienia na nim będzie spoczywał obowiązek pokrycia kosztów utylizacji i usunięcia zwłok tej zwierzyny.

×

Wyszukaj w serwisie